KOMIKS PRZYGODY TINTINA 8

Przy okazji premiery filmowej, wydawnictwo Egmont wypuściło na rynek trzy ostatnie albumy ze zbiorczej edycji Przygód TinTina.

O jakiejkolwiek kolejności należy zapomnieć, gdyż obecnie wydano dwa pierwsze oraz ostatni tomik. Co warto zauważyć, wszystkie na swój sposób są specyficzne.

Pierwszy tomik zawiera tylko dwie historie z dzielnym reporterem. Pierwsza, pod tytułem „Tintin w kraju Sowietów” znacznie różni się od pozostałych. I to praktycznie pod każdym względem. Jeżeli weźmiemy pod uwagę warstwę graficzną: album jest czarno-biały, inny jest układ kadrów na stronie, także sama kreska to nie to co znamy z późniejszych opowieści. Scenariuszowo, o ile naprawdę lubię te komiksy, to przygody w kraju Sowietów absolutnie nie przypadły mi do gustu, a sam główny bohater wzbudził we mnie szczerą antypatię. Drugi album zawarty w tym tomiku, czyli „Tintin w Kongo” pierwotnie ukazał się w takiej samej formie, jednak w późniejszych latach został przerysowany i pokolorowany, i to właśnie tą nowszą wersję zamieszczono w tym wydaniu. Należy dodać, że zarówno przygody w „kraju Sowietów” jak i w Kongo absolutnie nie nadają się dla młodszych czytelników, a i dorosłych mogą momentami zniesmaczyć. Przygody w Kongo już miały swoją premierę na polskim rynku, w 2002 roku zostały wydane nakładem oficyny „Twój Komiks”. I tu ponownie dochodzimy do sporej ciekawostki, gdyż wydania te różnią się od siebie! Dokładnie to jedną planszą, zawierającą spotkanie TinTina z nosorożcem, w wydaniu Egmontu znacznie ułagodzono przebieg jak i wybuchowy (dla nosorożca) finał tej potyczki.

Drugi tom zbiorczej edycji zawiera trzy albumy: „Tintin w Ameryce”, „Cygara faraona”, „Błękitny lotos” i jest to drugie wydanie na polskim rynku, gdyż albumy te ukazały się już u nas w latach 2002-2003 nakładem wspomnianego wydawnictwa „Twój Komiks”.

Na ostatni tomik składają się w sumie cztery premierowe albumy, jednak „Tintin i Alph-Art” jest dość specyficzny. Są to szkice autora uzupełnione scenariuszem, niestety Hergé nie zdążył dokończyć tej przygody przed śmiercią. Oficjalnie album pozostał w takiej formie i zgodnie z życzeniem autora, jego praca nie jest kontynuowana przez innych artystów, co nie przeszkodziło, by znaleźli się twórcy, którzy jednak dokończyli ten album. Należy traktować to tylko jako ciekawostkę i niestety w wydaniu zbiorczym ostatnia przygoda TinTina urywa się znienacka, pozostawiając czytelnika z własnymi domysłami.